a walk to remember

bwakanang sa totoo lang ah ilang beses na ako nagsimulang mag type para sa entry kong ito pero hindi ako tyak sa aking topic. pagpasensyahan mo na eh kasi naman naka-inom naman ako uu medyo lashing na ako dahil sa mga oras na to eh mahilohilo ako at ndi magkasundo ang aking mga brain cells kung anung topic ang aking ikukwento. ok cguro ilang beses din ako sumubok pero ilang beses ko din ito binura dahil sa hinding maintindihan bagay. asust!🙂 natapos na naman ang isang linggo pero eto ako wala pa rin pagbabago sa aking estado sa buhay, isa pa rin akong tambay at ganun at ganun pa rin ang aking mga pinanggagawa sa buhay.🙂 pero okay lang ang sabi nga nila the life must go on! tama ba un? uu wala naman akong choice kundi sumabay sa agos ng buhay at malakas pa rin naman ang aking pananampalataya na ako eh magtatagumpay din sa takdang panahon. hay naku dami kong gustong sabihin at ikwento pero ndi ko alam kung papaano ko sisimulan.  ok ito nalan muna ang ishashare ko sa inyo kahit na alam ko na may medyo kadramahan o kung anu pa man eh anu magagawa ko kahit na isa akong suwail at pasaway eh may kadramahan din naman ako.

ewan ko ba sa tuwing mapapanuod ko ang pelikulang ito eh parang tinatablan ako to the point na talagang napapatulo ang aking mga luha. uu tama ka sa narinig mo. ito ang clue kung anung chuvang pelikula ang sinasabi ko: naaalala mo ba itong mga linyang ito?

“Love is always patient and kind. It is never jealous. Love is never boastful or conceited. It is never rude or selfish. It does not take offense and is not resentful. “

oh ano alam mo na kung san tong linyang ito? ahehehe🙂 sabihin nyo na kung anung gusto nyo sabihin pero sa totoo lang kahit ilang beses ko itong panuorin eh talagang tinatawaan ako at hindi ko mapigilang lumuha. ewan ko ba kung anung meron ito movie na to pero feeling ko eh ka isa nila ako. bwisit talaga! ok cguro naman eh alam mo na kung ano ang mga pinagsasabi ko ngayon? naalala ko nung una ko ito mapanuod eh college days ko pa ata ito at hindi pa ako nakuntento eh binasa ko rin ang nobelang ito. sa totoong buhay lang eh minsan lang talaga ako mag appreciate ng isang pelikula at itong pelikulang ito eh hinding hindi ko makakalimutan.

A Walk to Remember.

ahehehe.

3 Tugon

  1. napadaan po.
    pareho tayo paborito ko ang pelikula/nobelang to.ganda talaga ng kwento. very touching.

    magaling magaling!!!!🙂

  2. ito ba iyong pelikula ni mandy moore? pareho kayo ng pinsan kong lalake na siyang nagsabi sa akin na panoorin ko raw iyon kasi maganda. kabigla nga rin dahil kalalaking tao, iyon ang gustong ipanood sa akin.

    kanya-kanya lang ng trip. depende kong ano ang tama sa iyo at gaano kalala.

    uu! ok lan naman un, kaw na nga nagsabi kanya-kanyang trip yan! asust🙂

  3. aba aba kuya aga nagdradrama ka ata ngayon?
    nwei.. 5 times ko na yata napanuod yang movie na yan.. fav ko din yan !😀

Mag-iwan ng Tugon

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: