Sa buhay natin dito sa mundong ibabaw kanya-kaya tayong may ginagampanan para bang isang telenovelang napapanuod natin sa telibisyon.

Nasasayo na kung anung klaseng karacter ang kaya mong gampanan,

andyan ang bida, na parating inaapi, sinasaktan, ginugutom, kinukutsya at kung anu pang pasan sa daigdig, lahat yata ng kamalasan eh nasa kanya na….

at andyan naman ang KONTRAbida, ang nang-aapi, salbhe, mayaman lahat na ng magaganda eh sa kanya na, BWENAS ika nga! pero bakit ndi pa rin masaya sa buhay??!!!

minsan naiisip ko mas gusto ko pang maging KONTRAbida kesa sa maging BIDA!

ikaw anu karakter mo?

hahaha! may sense ba?

ITS NICE TO BE BACKKKKK!!!

long live TAU GAMMA PHI/ SIGMA!!!

kailangan pa bang imemorize yan!!

salamas kay otep sa litratong ito.

achut.

tama ba tong nbasa ko??

dali na to’

hala! MAG-INGAT at kabisaduhin na agad baka ikaw na ang sumunod…

achut.

photo from Mikey Manlapas. Salamas!

well uu pati ako naaadik na!, nakakatuwa kasi at nakakaaliw. sa kabilang banda dati pa naman eh pangarap ko rin maging magsasaka kaya ito na-hook up ako sa punyetang FARM TOWN na yan!

eh cnu ba naman ndi nakakaalam nyan?!, eh pati nga ung crush kong si Mariel eh aminadong ADIKTUS na rin. hahaha. totoo naman na nakakawala ng stress, feel na feel mo tuloy na isa kang MAGSASAKA! achut. at dahil dyan may ishare din ako sa inyo may kaugnayan sa FARM TOWN na yan, ndi ko akalain pati pala cna MUDRA at PUDRA eh namimili n rin sa pagtatanim ang pinagkaiba nga lang eh totoong tanim sa loob ng kanilang sala, ika nga ni MUDRA sa akin ginawa na raw nila nursery ang tv room nila, hahaha nakakatuwa talaga.. kaya ito kinunan ko…

ito ung isa nilang tinanim.. dates yan! bongga diba!

greeny alukbati…..

ang mahiwagang patatassssh!!!

money plant ba ito?? hahaha ndi ko alam eh…

kakatuwa diba! cla totoo ang mini farm town nila..

achut

after 4 hours from riyadh by train, narating ko na muli ang munting bayan namiss ko……

im bak in dammam para dalawin ang mudra at pudra hahahaha!

saya balikan ng mga nakaraan… achut.

cge gala mode muna ako…

hahaha. galeng naman! akalain mo naman talaga para mag NO. 1 pa ako. yetahhh, pwede pala….

salamas ulet! (erwwww!!!) talagang may YES! pa no ( parang Western Union!) achut.

anyways mga bro, ako naman eh kuntento na rin atleast naman buhay parin ang blog life ko! sa kabilang banda naman eh mejo busy mode ako dahil may pinagkakaabalahan naman ako, uu tama, naaadik ako sa lottery dito (sa bayan ng superstar!) lam nyo na naman un kung san! TAE!

meron pa akong isang araw para tumaya, gusto ko lang malaman ang mga bet nyo, bigyan nyo naman ako ng mga tip (meaning bet nyo numero malay nyo nasa inyo nakasalalay ang pagtama ko!! bwahahahaha. wish me luck! let me know thru this survey. achut.

gudluk to me… achut

ilan tulog nalan sahod naman, daanan lan naman sa mga kamay ko ang ending wala pa rin… TAE!, pero ganyan talaga ang life puno ng pasubok ndi na nagsawa sa mga pagsubok! achut. pero okay lan keri pa naman…

mejo ndi ko napansin pitong buwan na pala ako dito sa bayan ng superstar, haha tingnan mo ang bilis ng araw at ilang araw nalan ayun pasok naman sa banga ang BER MONTHS, meaning PASKOOOOOO naman, TAE ulet! feeling alone ulet ako dito kasi dito naman ako magpapasko, eh alam naman nating lahat na WALANG PASKO DITO, pro may THREE KINGS naman (korny!), pasensya na lumalabas naman ang “THE OTHER SIDE” ko, pagbigyan nyo na lolo nyo hahaha!

well, as of the moment naman eh medyo kuntento na rin naman ako kung nasan na ako now, GOOD NEWS nga kung sabihin dahil kahit papapaano naman eh nakuntento rin ako sa buong life ko hahaha! pero i know ilang oras lan to dahil baka pagtapos ko nitong entry kong ito eh hindi na! lolz.

isang walang wentang wento ko naman ang nasagap nyo, pero may isa pa akong nais ipasalamat dahil sa muling pagkakataon eh nasa magandang status ang blog kong ito. SALAMAS! nakakataba ng puso. achut.

ang ebidensya! achut!

maligayang ramadan para sa mga kapatid nating muslim!

achut.

Ramadan Kareem! ( Pengeng Samosa!)

ndi naman ako isang perpektong anak para sa aking mga magulang, at mas lalong ndi ako perpektong kapatid para sa aking mga kapati, at aminado ako. tao lang ang madalas na sabihin ko sa kanila. kadalasang nagkakamali at nagagawa ang ndi dapat ngunit sa huli ay higit na pinagsisisihan ng lubos. ganito ba talaga ang life sa mundong ito?! ay ang kadalasang tanong ko. o baka naman malas lang?! I really dont know why? Ginawa ko naman ang dapat pero minsan kulang pa rin para sa kanila? wala ba talagang kakuntentuhan ang mga tao? o talagang nananadya lan. ewan ko rin. minsan talaga nakakasawa na gusto ko ng sumuko, pero anu ang ending lose valdez ako eh mas lalong ndi ko kayang tanggapin un. cguro nga kailangan minsan tanggapin na ndi sa lahat ng laban sa buhay eh winner ka. pero anu ang susunod? yetah.

ndi ko naman alam kung anu ang patutunguhan ng mga sunusulat ko ngaun dahil paulet ulet na lang. promise! feeling ko kasi ako nalang ang parating taga salo ng mga sama ng loob, takbuhan para iyakan, taga bigay ng mga advices, teka ganito nalan ba ang role ko? at pagnaging okay na ang lahat eh wala na me papel? forget na nila ako?! tama ba un? paggusto nilang mag-emo eh ako ang takbuhan nila? at paghappiness na eh out na ako?! ang hirap nun no. tao lan din ako at may puso na nasasaktan. it hurts ika ko nga. grrrr.

minsan din naman eh dumadating ako sa sukdulan. napapagod. pero ramdam ba nila un? hindeeeeeeee.

gusto ko na rin minsan maging selfish. i want to be alone. pero sa dulo ng kukote ko eh papaano sila?! ndi ko pa rin kaya cguro. ganito nalan talaga cguro ang papel ko sa life na ito. wala na rin naman ako dapat pasisihan dahil tanggap ko sa aking sarili ang lahat lahat dahil ang point ko eh mahal na mahal ko sila. sila ang pamilya ko.

at kung kailangang ulitin ko ang lahat ng ginawa ko para sa kanila ay gagawin ko ulet na walang halong pagsisisi.

sana nga lang maisip nila na minsan kailangan ko rin sila para ako naman ang dapat nilang pakinggan.

tao lan din ako…

ordinaryong anak….

ordinaryong kapatid….

kailan ba nila ako maiintindihan?

cguro nga nagseselos lang ako… sana mali ang ang nararamdaman ko..? pero panu kung tama?!

sana hindi pa rin huli ang lahat.

o baka naman talagang demanding lang ako? papansin lan? ewan. naaalala ko tuloy ang sabi sa aking ng aking kaibigan na “para akong isang bata na pag-ndi naibigay ang gusto eh nakasimangot na at mag-iiyak?” tandang tanda ko un. cguro may point sya at may katotohanan un. ndi ko na alam kung papaano ko papaliwanag pero feeling ko lang eh may mali kaya ako nagkaganito and feeling jealous. sana mali ulet ang inaakala ko…

sawa na ako magmakaawa para pansinin lan…

masama na ba ako?! dahil pinag-iisipan ko sila ng ganitong akala?!

kailan ko sila maiintindihan?

at ako kailan nila maiintindihan?

pag- ISA na akong MALAMIG na BANGKAY?!